Αγροτικές κινητοποιήσεις Part 1

Αγροτικές κινητοποιήσεις. 

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή πρώτο θέμα συζήτησης είναι οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Ποιος θα κατεβεί στα μπλόκα, που θα είναι, ποιος το έχει μεγαλύτερο (το μπλόκο πάντοτε), να κλείσουμε να μην κλείσουμε τους δρόμους, να κλείσουμε τις Τράπεζες και τις Εφορίες καλύτερα να σταματήσουμε να πουλάμε τα προϊόντα μας κ.ο.κ.

 Ταπεινή μου άποψη ότι μετά το περσινό φιάσκο και το πούλημα του αγώνα, ας μην γελιόμαστε, από ορισμένους, έχουν φτάσει τους περισσότερους από εμάς, σε ένα τέλμα και δικαιολογημένα, γιατί οι περισσότεροι οι οποίοι συμμετείχαν, και η αλήθεια είναι ότι η απήχηση ήταν μεγάλη στις περσινές κινητοποιήσεις, έχουν ξενερώσει και δεν βλέπουν φως πουθενά και πάλι δικαιολογημένα.

Η δική μου η γνώμη είναι πως τα μπλόκα, με την σύμφωνη γνώμη των «αντικειμενικών» Μ.Μ.Ε. δεν βγάζουν πουθενά, και αυτό γιατί κάνουν τον κόσμο να πιστεύει ότι ταλαιπωρείτε ότι η Ελλάδα χάνει εκατομμύρια κόβοντας τον δρόμο σε τελωνιακούς σταθμούς κ.τ.λ. Αυτό που γίνεται είναι να στρέφεται ο κόσμος κατά του αγροτικού κλάδου χωρίς να μπει στην διαδικασία να σκεφτεί πόσο σημαντικός είναι για αυτόν ο πρωτογενής τομέας και πόσος κόσμος εξαρτάται από αυτόν και αυτή είναι η αλήθεια. Όσον αφορά την μη διάθεση των προϊόντων δεν νομίζω ότι στην εποχή που ζούμε κανένας αγρότης δεν θα βγει κερδισμένος από αυτό, ο οποίος θα πέσει έρμαιο των μεγαλεμπόρων-εισαγωγέων που ούτως η άλλως γίνεται και αποτέλεσμα να το κλείσουμε το μαγαζί πολύ νωρίτερα. Πρέπει ΟΛΟΙ να είμαστε ενωμένοι κύριοι και κυρίες και να ψάξουμε να βρούμε τα προβλήματα όλοι μαζί μικροί μεγάλοι.

Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Πολλοί είναι αυτοί οι αγροτοπατέρες που τα προηγούμενα χρόνια ως στρατηγοί τον μπλόκων, επωφελούμενοι βρέθηκαν τελικά μόνο οι ίδιοι και κανένας άλλος.

Επανέρχομαι λοιπόν στο θέμα τι πρέπει να κάνουμε.

Προσωπικά πιστεύω ότι το σύστημα που λειτουργούσε όλα τα προηγούμενα χρόνια με τις ευλογίες τις πολιτείας φυσικά κατάστρεψε το μεγαλύτερο όπλο του αγρότη. Τον ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ. Τους καταχρέωσαν, πήραν κάποιοι βέβαια τα εύσημα για αυτό ο νοών νοήτω, και δεν σήκωσαν ξανά κεφάλι. Τι έκανε ο συνεταιρισμός θα μου πείς τώρα ρε φίλε σιγά. Ο σωστός συνεταιρισμός φίλοι μου πρέπει να διαμορφώνει τις τιμές σε όλα τα αγροτικά προϊόντα, πρέπει να είναι αυτός ο μεσάζων με στόχο μόνο και μόνο το μεγαλύτερο κέρδος του αγρότη. Πρέπει να είναι αυτός ο οποίος θα προμηθεύει τις αγορές με τα προϊόντα μας. Θα μου πεις και τι θα κάνουν οι έμποροι μετά. Να πάρουν ένα χωράφι να δούν πώς βγαίνει το μεροκάματο. Αυτό πρέπει να κάνουν. Και να είμαστε εμείς οι οποίοι θα ορίζουμε το μέλλον μας και όχι οι παρατρεχάμενοι. Υπάρχουν βέβαια παραδείγματα συνεταιρισμών οι οποίοι λειτουργούν σωστά και τους αξίζουν πολλά πολλά συγχαρητήρια παρόλο τον πόλεμο τον οποίο δέχονται αλλά ας μην γελιόμαστε δεν είναι παντού έτσι, ίσα ίσα, είναι ακριβώς το αντίθετο. Επίσης μεγάλο ρόλο που παίζουν οι συνεταιρισμοί είναι και στην μείωση των αγροτικών εφοδίων, όλοι μας γνωρίζουμε το γιατί, μειώνοντας έτσι το κόστος παραγωγής.

Αν μπορέσουμε να φτιάξουμε κάτι τόσο μεγάλο, έναν ας τον πούμε σαν παράδειγμα ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ο οποίος θα αποτελείται από τους κατά τόπους συνεταιρισμούς σε όλη την χώρα, και ο οποίος θα είναι ο ΔΙΚΟΣ μας μεσάζων, αφού θα ελέγχουμε εμείς την διάθεση των προϊόντων μας, και θα έχουμε και μέσο πίεσης για την αγορά εφοδίων σε χαμηλότερη τιμή, εμείς τότε θα είμαστε οι παίκτες και όχι τα πιόνια. Τότε και μόνο τότε θα έχουμε ένα σοβαρό μέτρο πίεσης. Αυτό για να γίνει θέλει σοβαρή μελέτη και συζήτηση από όλους μας. Αλλά θέλει να αφήσουμε και όλοι τις διαφορές μας στην άκρη μικροί μεσαίοι και μεγάλοι αγρότες. Και όλα αυτά πριν έρθουν οι μεγάλοι του εξωτερικού και δουλεύουμε για αυτούς στα δικά μας χωράφια στην δική μας γη στον δικό μας τόπο, γιατί αυτό θα γίνει αργά η γρήγορα.

Και αν πει κάποιος ότι έτσι θα κλείσουν και άλλες θέσεις εργασίας κάνει μεγάλο λάθος. Έτσι θα ανοίξουν ακόμα περισσότερες  αρκεί να ξυπνήσει και ο κόσμος και να δουν ότι δεν είμαστε εναντίον τους είμαστε μαζί τους και τους δίνουμε και θέσεις εργασίας. Πρέπει να φύγουμε από την νοοτροπία που έχει περάσει στον κόσμο ότι αγρότης ίσον με χωριάτη, άξεστο και μην νομίζεται ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι υπάρχουν και μάλιστα πολλοί ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα που νομίζουν ότι το ελαιόλαδο βγαίνει από την βρύση κ.ο.κ. πως ο αγρότης είναι αυτός που τον χειμώνα που κάθεται δεν έχει τι να κάνει και βγαίνει για μπλόκα και ταλαιπωρείται ο παππούς που θέλει να πάει στο νοσοκομείο γιατί δεν τον αφήνουν να περάσει οι κακοί και άσπλαχνοι αγρότες.

Η αλήθεια είναι ότι είναι ένα όνειρο θερινής νυκτός, και πολλοί θα αμφιβάλλουν, αλλά έτσι μόνο θα βγούμε από το τέλμα. Είναι ένα εγχείρημα που θέλει πολύ προσπάθεια η οποία πρέπει να γίνει από όλους μας. Και αν η πολιτεία θέλει να στηρίξει αυτό το εγχείρημα θα πρέπει να δώσει κίνητρα μείωσης του φόρου σε όσους συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς φορολογώντας μόνο αυτούς για το κέρδος και όχι τον αγρότη από το πρώτο ευρώ. Πρέπει να θέλει να βοηθήσει με σωστές επιδοτήσεις για να ανοίξουν θέσεις εργασίας πάνω στην μεταποίηση των προϊόντων και όχι μόνο. Και τότε, όταν εμείς οι αγρότες θα έχουμε την δικιά μας επιχείρηση, με τους εκατοντάδες η χιλιάδες εργαζόμενους, θα είμαστε εμείς το μέτρο πίεσης, θα μετράει η γνώμη μας χωρίς να χρειάζεται να κλείσουμε ούτε έναν χωματόδρομο.

Οργάνωση αυτό πρέπει να κάνουμε σωστή οργάνωση ………